Συνέντευξη: Κρις Ζολώτας (δημοσιογράφος)
Φωτογραφίες: Προσωπικό αρχείο Στέφανη Χουζούρη
Μετά από καιρό, βρεθήκαμε ξανά με την Στεφανία. Μέσα σε αυτά τα δυόμιση χρόνια, νέα άτομα ήρθαν στην ζωή της, εξελίχθηκε ως tattoo artist, μα το κυριότερο είναι ότι ήρθε στην ζωή της το πιο σημαντικό άτομο στην ζωή της και ξεκίνησε να πραγματώνεται το όνειρο της ζωής της…
Καλησπέρα Στέφανη
Καλησπέρα Κρις!
Μετά από καιρό, βρισκόμαστε ξανά μέσα από το μαγκαζίνο μας…
Βεβαίως! Πέρασαν νομίζω δυο χρόνια από την τελευταία συνέντευξη και χαίρομαι παρά πολύ που με προσκαλείς ξανά!
Δύο χρόνια λίγο καιρό δεν το λες… Πόσο εξελίχθηκες ως tattoo artist;
Ναι δεν είναι λίγος καιρός, όμως είναι και τέλειο χρονικό διάστημα για να βρει κάποιος τα πατήματα του και να εξελιχθεί. Εγώ συγκεκριμένα κατάφερα να ανοίξω το δικό μου tattoo studio στο νησί μου, την Νάξο. Ήταν κάτι που σου είχα πει ότι είχα όνειρο να το κάνω και το πραγματοποίησα!
Τα κατάφερες να αρχίσεις να κάνεις το όνειρο σου πραγματικότητα… Πόσο καιρό το έχεις ανοίξει και ποιες δυσκολίες αντιμετώπισες σε πρώτη φάση;
Το άνοιξα τον Φεβρουάριο σιγά-σιγά, μέχρι να προσαρμοστώ στα δεδομένα μιας επιχείρησης (με ό,τι συνεπάγεται ). Διότι είναι η πρώτη φορά που κάνω αυτό το βήμα μετά από τόσα χρόνια τατουάζ . Δυσκολίες δεν θεωρώ πως ούτε συνάντησα, ούτε συνεπώς αντιμετώπισα. Σίγουρα όμως πρέπει να υπάρχει υπευθυνότητα, συνέπεια και επαγγελματισμός!
Πως νιώθεις που πλέον έχεις τον δικό σου χώρο;
Νιώθω πιο γεμάτη και πιο ευτυχισμένη από ποτέ! Ήταν κάτι που το ήθελα πολύ εδώ και χρόνια και ήταν το όνειρο μου. Πλέον είμαι και επισήμως έτοιμη να καλωσορίσω τον κόσμο, στο δικό μου “σπίτι”.
…Και τι μπορεί να βρει κάποιος στο “σπίτι” σου;
Σίγουρα αυτό που ζητάει! Να γεμίσει με μελάνι το σώμα του. Βλέπεις, το tattoo πλέον αρχίζει να αποκτά μια πολύ πιο όμορφη και πιο ήπια θέση στην κοινωνία. Είναι τρόπος έκφρασης των σκέψεων μας και των συναισθημάτων μας. Οπότε ο κόσμος το έχει αποδεχτεί και το αναζητάει μέσα του πολύ έντονα, που σίγουρα θα ψάξει να με βρει.
…Και το σημαντικότερο, πέρα από tattoo και Tooth Gems (στρασάκια δοντιών), ο κόσμος θα βρει και κάτι που το έχει ανάγκη σε τέτοιες περιπτώσεις. Φιλοξενία και πολύ αφοσίωση για αυτό που πρόκειται να κάνει πάνω στο σώμα του. Γιατί θα είναι φτιαγμένο με αγάπη!
Θεωρείς πως πλέον ο κόσμος κάνει πιο συνειδητοποιημένα τατουάζ;
Αχ τώρα το πας αλλού.. Να σου είμαι ειλικρινής όχι δεν θεωρώ πως πλέον ο κόσμος κάνει πιο συνειδητοποιημένα τατουάζ. Σίγουρα υπάρχει και αυτή η εκδοχή, όμως δεν παύει να μας κυριεύει λίγο-πολύ ο αυθορμητισμός και το κάπως “δήθεν”.. Δυστυχώς πολλοί άνθρωποι και νέα παιδιά δεν επιλέγουν συνειδητά αυτό που πραγματικά θα έπρεπε να κάνουν έτσι ώστε να τους εκφράσει στο 100%.. Γι’ αυτό και εγώ προσπαθώ από τη μεριά μου όσο μπορώ να δείχνω αφοσίωση και να προσπαθώ κάθε φορά, το κάθε τι που θέλει να κάνει ο πελάτης, να το αναλύω και να μπαίνω στο mindset του, έτσι ώστε να έχουμε το δυνατόν καλύτερο αποτέλεσμα και την μεγαλύτερη ικανοποίηση!
Έχει “κάτσει η μόδα” του τατουάζ;Αν εννοείς ότι μπορεί να έχει κάνει “κοιλιά”, Όχι! θεωρώ πως δεν έχει κάνει καθόλου. Απεναντίας, η τέχνη αυτή, όλο και πιο πολύ εξαπλώνεται, όλο και πιο πολύ εξελίσσεται, όλο και πιο πολύ ανεβαίνει!
Ποια ειδών τατουάζ σου αρέσει περισσότερο να κάνεις;
Θα σου αναφέρω τα στυλ που κανω εγω και ασχολούμαι. Κάνω Minimal, Fine line, Ornamental, Blackwork και Neotraditional. Αλλά αυτά που αγαπώ περισσότερο είναι τα Blackwork και Geometric dotwork!!
Το πιο περίεργο τατουάζ που σου έχουν ζητήσει να κάνεις;
Αν σου πω Κρίς μου πως λίγο πολύ καθημερινά, μου ζητάνε περίεργα πράγματα. Όχι απαραίτητα περίεργα σχέδια, αλλά περίεργες ιδέες και ιστορίες πίσω από αυτά. Όμως δεν μπορώ να τα θυμάμαι όλα. Κάτι γρήγορο που μου ήρθε στο μυαλό μου τώρα, είναι όταν ένας τουρίστας μου ζήτησε να κάνει έναν μικρό κάκτο, στο μεγάλο δάχτυλο του ποδιού του.. χαχα!! …Και φυσικά του το έκανα. Γιατί πέραν του ότι ήταν, ας το πούμε λίγο ιδιαίτερο το σημείο, ο συγκεκριμένος το έκανε συνειδητά. Οπότε περίεργο δεν ήταν το τατουάζ, αλλά ο τρόπος σκέψης.
Κάτι που σκέφτεσαι να κάνεις ή θα ήθελες να κάνεις, τατουάζ πάνω σου, σε ποιο σημείο θα ήταν και τι;
Σκέφτομαι ήδη εδώ και πάρα πολύ καιρό να κάνω ένα μεγάλο τατουάζ στο χέρι μου, το οποίο θα περιγράφει όλη την “ζωή” της ενάμιση χρονών κορούλας μου, για ότι πέρασε από την εγκυμοσύνη μέχρι και την γέννησης της, όσο δηλαδή την κυοφορούσα, και το ταξίδι που βιώσαμε οι δυο μας. …Και φυσικά θα κάνω και το προσωπάκι της.
Σε έχει αλλάξει ο ερχομός της κόρης σου;
Με άλλαξε ριζικά! Πέραν του ότι ωρίμασα αρκετά, πλέον κατάλαβα τι σημαίνει να ζεις για ένα πλάσμα το οποίο θα του δώσεις εσύ πλώρη για το ταξίδι της ζωής του έτσι ώστε να γίνει ο άνθρωπος που θα ήθελα και εγώ και εκείνη να γίνει. Οπότε καταλαβαίνεις πόσο σημαντική είναι αυτή η ευθύνη και γιατί άλλαξα. Έχω ένα θαύμα στην ζωή μου και δεν θα το άλλαζα με τίποτα και για κανέναν!
Πλησιάζοντας στο τέλος της συνέντευξης, θα ήθελα να μου πεις τα μελλοντικά σου σχέδια για το μαγαζί σου… Σκέφτεσαι να βάλεις προϊόντα μέσα ή κι άλλες υπηρεσίες κτλ;
Σίγουρα θα βάλω προϊόντα και έξτρα υπηρεσίες. Όμως επειδή δεν τα έχω υλοποιήσει στο 100% Θα το αναφέρω σε μία επόμενη συνέντευξη μας. Χαχα
Πάντως σίγουρα δεν θα μείνουμε μόνο στα τατουάζ και τα tooth gems. Έχω σκοπό να κάνω κι άλλα πράγματα και ήδη έχω ξεκινήσει κάποια να τα επεξεργάζομαι.
Αν σου ζητούσα να κάνεις ένα σχέδιο το artandyougr, θα μας το παρουσιάσεις σε αυτή την συνέντευξη;
Φυσικά! Με μεγάλη μου αγάπη!
Κλείνοντας την συνέντευξη, τι θα ήθελες να πεις στους αναγνώστες μας και τι να ευχηθείς στο μαγκαζίνο μας;
Στους αναγνώστες θα ήθελα να πω ένα ευχαριστώ για την αφοσίωση που έδωσαν στο να διαβάσουν την συνέντευξη μας. Εύχομαι όλοι να δούνε την τέχνη του τατουάζ ως ένα πολύ όμορφο, ιδιαίτερο και απαιτητικό επάγγελμα. Είναι μια μορφή έκφρασης που κρύβει δημιουργικότητα, συναίσθημα, ευθύνη και αμέτρητες ώρες δουλειάς.
Στο ArtandYou.gr σας εύχομαι να ανέβει κι άλλο πιο ψηλά και κάθε άρθρο σας, να φτάνει την επιτυχία!!
Στέφανη σε ευχαριστώ πολύ για την συνέντευξη και έχουμε εκπλήξεις στους αναγνώστες μας οπότε να μείνουν συντονισμένοι…
Εννοείται αυτό! Εγώ σ’ ευχαριστώ και πάλι, για την ευκαιρία που μου έδωσες να μιλήσω…
