Συνέντευξη: Κρις Ζολώτας (δημοσιογράφος, artandyou.gr team)
Φωτογραφίες: Προσωπικό αρχείο Παναγιώτας Παπακωνσταντίνου
Την Παναγιώτα είναι αυτό που λέμε, γεννημένη μοντέλο. Την θέλει ο φακός, την αγαπά… Δεν είναι άλλωστε τυχαίο που έχει κάνει φωτογράφιση στην VOGUE (από εκεί και το εξώφυλλο της συνέντευξης μας)… Κοπέλα που αγαπά και παθιάζεται με ότι και αν κάνει, Σκορπιός γαρ στο ζώδιο. Όταν μιλήσαμε την πρώτη φορά, λέω άντε να δούμε πόσο θα αντέξω και κυριολεκτικά δεν άντεξα από τα γέλια. Απίστευτα θετική κοπέλα και με φοβερή αίσθηση χιούμορ… Και τα μάτια της, όλο σπίθες πετούσαν όταν μιλούσε για το μόντελινγκ αλλά και γενικά για πράγματα που κάνει και παθιάζεται…
Εδώ θα πρέπει να πω κάτι εντελώς εμπιστευτικά Το λέγαμε καιρό να κάνουμε αυτή την συνέντευξη και ποτέ δεν βρίσκαμε τους χρόνους αλλά η συνέντευξη πραγματοποιήθηκε και είπε πολλά, μα πάρα πολλά…
Καλησπέρα Παναγιώτα
Καλησπέρα!
Ευχαριστώ για τον χρόνο σου για να πραγματοποιηθεί η συνέντευξη γιατί ξέρω ότι αυτό το διάστημα είσαι στο φουλ τρέξιμο…
Εγώ ευχαριστώ για την συνέντευξη αυτή! Χαρά μου να μιλήσω και ‘γω στο ArtandYou.gr
Ας ξεκινήσουμε από την αρχή… Είσαι μοντέλο… Πόσα χρόνια ασχολείσαι με το μόντελινγκ και πως μπήκε στην ζωή σου;
Ασχολούμαι με το μόντελινγκ συνολικά 6 χρόνια και τα τελευταία 3 χρόνια επαγγελματικά, μιας που από το καλοκαίρι του 2023 έχω την τιμή να είμαι στο πρακτορείο Sons And Daughters (SAD) του Δημήτρη Μακρή…Το μόντελινγκ όντως μπήκε στην ζωή μου, καθότι δεν το βρήκα εγώ, αλλά με βρήκε αυτό… Όλα ξεκίνησαν το καλοκαίρι του 2020, όταν ένας φωτογράφος στην Θεσσαλονίκη με προσέγγισε για να βγάλουμε μαζί κάποιες φωτογραφίες, καθότι θεωρούσε ότι έχω ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά. Εγώ μετά από μία μικρή έρευνα που έκανα και διαπιστώνοντας ότι είναι αληθείς οι προθέσεις του, δέχτηκα. Όταν ανέβασε το αποτέλεσμα, άρχισαν σιγά σιγά να με ψάχνουν και άλλοι φωτογράφοι και σιγά σιγά άρχισε να χτίζεται η πορεία μου στον χώρο-σε πρώτη φάση στην Θεσσαλονίκη- ,και τα υπόλοιπα ακολούθησαν ομαλά ως επερχόμενο αποτέλεσμα αυτών που ήδη είχαν αρχίσει στην Θεσσαλονίκη.
Τι είναι αυτό που σου έκανε κλικ για να ασχοληθείς ενεργά με το μοντελινγκ;
Δεν ξέρω αν θα ακουστεί κλισέ ή όχι, αλλά για μένα μόντελινγκ δεν σημαίνει αυτοπροβολή, δημοσιότητα κλπ. Για μένα το μόντελινγκ είναι όντως τέχνη και συγκεκριμένα αν θα μπορούσα να το περιγράψω με δύο λέξεις θα ήταν: στατική ηθοποιία. Κάθε concept είναι ένας ρόλος, κάθε έκφραση αποτυπώνει ένα συναίσθημα, ο σκηνογράφος, ο στυλίστας, ο make up artist, ο φωτογράφος, ο creative director, όλοι επιτελούν τον ρόλο τους και το μοντέλο πρέπει να φέρει εις πέρας τον δικό του, ο οποίος είναι να καταφέρει να δώσει πνοή στο όραμα όλων των παραπάνω και να αποτελέσει τον συνδετικό κρίκο ανάμεσα στους καλλιτέχνες που προαναφέρθηκαν, ώστε στο τέλος της ημέρας να υπάρξει ένα άρτιο εικαστικό αποτέλεσμα. Από τα πιο fashion/editorial, μέχρι τα πιο commercial concept πάντα υπάρχει στο μυαλό μου ένας ρόλος, ο οποίος με βοηθάει να αποτυπώσω στον φακό αυτό που θέλω να δείξω από πλευράς μου. Όλη αυτή η διαδικασία με γεμίζει ψυχικά όσο τίποτα -και το πόσο όμορφο φυσικά είναι να έρχεσαι σε επαφή με τόσο ενδιαφέροντα και καλλιτεχνικά άτομα-,δεν θα το άλλαζα με τίποτα και είναι και ο λόγος που ασχολούμαι ενεργά με το μόντελινγκ και θα ασχολούμαι ενεργά όσο περισσότερο μπορώ!
…Και εδώ σου έχω την κρίσιμη ερώτηση, πασαρέλα ή φωτογράφιση;
Κοίτα, δεν ξέρω αν θα είναι ίδια η απάντηση μου σε μερικά χρόνια, αλλά όσο και να μου αρέσει η πασαρέλα και να θέλω να ασχοληθώ πιο εντατικά, η φωτογράφιση είναι στην πρώτη θέση στην καρδιά μου! Ακόμη και τα βίντεο για καμπάνιες, σαν αυτά πχ που συμμετείχα για τα social media της Fila Greece, όχι γιατί οι πασαρέλες δεν έχουν την χάρη τους, αλλά σαν ρομαντική ψυχή δηλώνω ερωτευμένη με την θεατρική πλευρά του μόντελινγκ που είναι πιο εμφανής στις φωτογραφίσεις. Όπως και ότι έχεις κάποιο (έστω λίγο) χρόνο να γνωρίσεις τους συνεργάτες σου στο σετ και να μάθεις γι αυτούς και την δική τους καριέρα, ενώ σε μια πασαρέλα είναι όλα πιο γρήγορα και αγχωτικά, χωρίς πολύ περιθώριο για αυτοσχεδιασμό. Τουλάχιστον έτσι το βλέπω εγώ…
Περιέγραψε μου τον χώρο του μόντελινγκ… Είναι όπως τον φανταζόσουν;
Δεν ξέρω τι μπορεί να έχει ακουστεί γενικώς, αλλά σε γενικές γραμμές ναι. Τι εννοώ με αυτό: εγώ σκεφτόμουν τις θετικές του πλευρές κυρίως, και αυτό έχω δει μέχρι τώρα. Τέχνη, εξέλιξη, καλλιτεχνικούς ανθρώπους με ωραίες ιδέες και πεποιθήσεις για την ζωή, ανθρώπους δημιουργικούς, διαφορετικότητα (όσο το δυνατόν περισσότερο γίνεται, τουλάχιστον στο 2026 βλέπω μια προσπάθεια να συμπεριληφθούν όλο και περισσότεροι άνθρωποι χωρίς τόσους περιορισμούς). Αυτό που με θλίβει περισσότερο από όλα -και νομίζω ότι ισχύει και για Ελλάδα και για εξωτερικό- είναι ότι ακόμη σίγουρα επικρατούν υπερβολικά πρότυπα όσον αφορά την όψη του σώματος των μοντέλων. Έχω παρατηρήσει, ότι όσο πιο αδύνατος/η είναι κάποιος/α τόσο πιο πολύ δουλεύει, ακόμη και σε μένα την ίδια, και δεν λέω για παραπάνω κιλά σε σύγκριση με κανονικά, εννοώ για κανονικά σε σύγκριση με μη αποδεκτά από το σύστημα υγείας. Καταλαβαίνω ότι αισθητικά οι σχεδιαστές και οι σχεδιάστριες προτιμούν κάτι κοντά σε διαστάσεις κρεμάστρας, αλλά εφόσον απευθύνονται σε ανθρώπους που έχουν υπαρκτές διαστάσεις, μήπως είναι καιρός να αλλάξει όντως αυτό; Και δεν λέω ντε και καλά ή plus size ή οριακά ένα βήμα πριν την ανορεξία. Εννοώ ότι εν έτει 2026, η Barbara palvin, πχ ίσως θα έπρεπε να θεωρείται normal size αντί για plus size… Φυσικά, για μένα το κυριότερο σε αυτή την δουλειά θα έπρεπε να είναι το πόσο καλά αποδίδεις και το πόσο πολύ το θες. Αν δηλαδή έχεις άψογες λήψεις και ο εκάστοτε πελάτης είναι ικανοποιημένος, γιατί να υπάρχει περισσότερο κόλλημα; Εγώ κιόλας έχω ένα πρόβλημα υγείας, με το οποίο κάνω μεγάλη θυσία, διατροφή και γυμναστική για να είμαι απλά στα κιλά που είμαι τώρα, πόσο μάλλον δεν μπορώ να φανταστώ τι θα έπρεπε να κάνω για να είμαι 7-8 κιλα λιγότερα που είναι το ιδανικό για τους πελάτες. Αλλά για να κλείσω με μια θετική νότα, αυτά ευελπιστώ στην πάροδο του χρόνου να διορθωθούν και να ξεπεραστούν, γιατί στο τέλος της μέρας το μόντελινγκ είναι άλλη μια τέχνη και έχει τόσο πολλά να προσφέρει και ο χώρος του είναι γεμάτος με πολύ ενδιαφέρουσες υπάρξεις σε όλους τους τομείς άμεσα ή έμμεσα συνδεδεμένους με αυτόν.
Τι αναλογίες έχεις και πως έγινε η επαφή και μπήκες στο πρακτορείο S.A.D.;
Λοιπόν σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες μετρήσεις μου, το ύψος μου είναι 1,76 (προς 1,77 αλλά επειδή είναι στην μέση ακριβώς, το στογγυλέψαμε προς τα κάτω με τον Δημήτρη για να μην λένε ότι κλέβουμε στα κάστινγκ 🤣). Στήθος 84cm, μέση 63cm, και γοφοί 91cm. Ο Δημήτρης (ιδιοκτήτης του SAD) είναι ένας εξαίσιος άνθρωπος αλλά και εξαίσιος scout, καθότι έχει βρει τρομερά πρόσωπα ανά τα χρόνια, οπότε ήταν τιμή μου που καταλήξαμε να συνεργαζόμαστε και μαζί. Η πρώτη επαφή, αν δεν απατώμαι έγινε ψηφιακά, μέσω ενός άλλου μοντέλου που ήταν στο πρακτορείο. Με είχε βρει (ο Δημήτρης) στα social media από το καλοκαίρι του 2021 κιόλας, και ακολουθούσαμε ο ένας τον άλλον, έβλεπα και εγώ την δουλειά του και αυτός ότι μικρό δικό μου, και έπειτα από 2-3 κουβέντες που είχαμε κάνει, ζήτησε να με δει από κοντά. Πήγα τότε το καλοκαίρι του 2023,με είδε, ε και αυτό ήταν, μου τράβηξε Πολαρόιντ και μπήκα έτσι όπως με είδε! Σκέψου, σχεδόν θα έχανα το καράβι μου 😂 (Γιατί ήταν να πάω να δω την κολλητή μου δούλευε τότε σεζόν στην Κω). Αλλά, όλα καλά! Και μπήκα στο πρακτορείο και πήρα ταξί και πρόλαβα το πλοίο μου! 😅
Ποια είναι η Παναγιώτα εκτός μόντελινγκ και με τι ασχολείται;Αυτή είναι πολύ ωραία ερώτηση! Η Παναγιώτα γενικά, είναι η Παναγιώτα που δεν κάθεται στην ησυχία της. Πέραν του μόντελινγκ, έχω τελειώσει και την σχολή Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, οπότε αυτή την στιγμή κάθε Δευτέρα με Παρασκευή 9-5 εργάζομαι ως Key Account Executive σε μια εταιρεία leasing, δηλαδή μακροχρόνιας μίσθωσης αυτοκινήτων, όπου είμαι υπεύθυνη για πωλήσεις και συμβόλαια. Ουσιαστικά, έρχομαι σε επαφή με διάφορους CEO από διάφορες εταιρίες και κανονίζω την ανάγκη μίσθωσης οχημάτων της εταιρείας για τους υπαλλήλους της. Επίσης η Παναγιώτα ασχολείται με την ζαχαροπλαστική, hobby από όταν ήμουν 9 ετών 😂, μου αρέσει να διαβάζω λογοτεχνικά βιβλία, συγκεκριμένα όποιος με ξέρει καλά, ξέρει ότι έχω εμμονή με την Αγκάθα Κρίστι και τα βιβλία της. Όπως και φυσικά ότι σειρά ή ταινία περιέχει δολοφόνο και εξιχνίαση, εδώ είμαι να την δω. (Όλα αυτά όταν έχω χρόνο). Για να καταλάβεις το Έτερος Εγώ του Σωτήρη Τσαφούλια είναι προσωπικά αγαπημένο, Castle, The Mentalist κλπ κλπ. Επίσης, (ακόμη και αν δεν μου φαίνεται) είμαι αθεράπευτη μετάλλου. Όχι κάτι που θα έπρεπε να παινεύομαι, αλλά πρώτος καλλιτέχνης μου σε σερί 4ετιας αποτελεί o Marilyn Manson και από κοντά έχω δει τους Rammstein, τους Korn, τους Avenged Sevenfold και φυσικά και έχω κλείσει εισιτήρια φέτος για τους Limp Bizkit. Βέβαια, ακούω τα πάντα έτσι! Και industrial pop τύπου Madrugada, και πιο country όπως 16 Horsepower, και ραπ όπως Asap Rocky και ροκ φυσικά και πραγματικά ό,τι μα ό,τι θες. Και για να μην ξεχάσω! Προσωπική αδυναμία μου σε έργο, ο Πάνος Κοκκινόπουλος! Η 10η εντολή με μεγάλωσε, και φυσικά και έχω δει τον 3ο Νόμο, Κόκκινο Κύκλο, Ου Φονεύσεις και ανυπομονώ για τις νέες του δημιουργίες. Ο άνθρωπος αυτός είναι καλλιτέχνης με Κ κεφάλαιο.
Γιατί, έχεις παράπονο για τις προηγούμενες ερωτήσεις μου; Δεν ήταν καλές; 🤣 Πως σε φαντάζεσαι μετά από 20 χρόνια;
Όχι, όχι κανένα παράπονο! Απλώς γέλασα διαβάζοντας την συγκεκριμένη, γιατί ούτε εγώ δεν καταλαβαίνω ποια είναι η πηγή που αντλώ την ενέργεια μου. (Γιατί, κάτι που δεν ανέφερα, είναι ότι λατρεύω να βγαίνω έξω με τους φίλους μου και ότι είμαι το απόλυτο πάρτι animal). Πώς με φαντάζομαι σε 20 χρόνια, ε; Ιδέα δεν έχω! Ποιος ξέρει; Σίγουρα θα ήθελα να έχω ταξιδέψει σε πολλές πολλές χώρες, γιατί άλλο ένα πάθος μου είναι τα ταξίδια. Ήδη, κάθε χρόνο προσπαθώ να πηγαίνω σε τουλάχιστον 1-2 νέες χώρες. Από κει και πέρα, αν με ρωτάς για επαγγελματικά, δεν λένε άσε τον τρελό στην τρέλα του; Μια τρελή λοιπόν, (με την καλή έννοια), σαν και μένα δεν ξέρει αν θα είναι στο μόντελινγκ ή στις πωλήσεις, αν θα είναι στην Ελλάδα ή έξω, ή γενικότερα τι ακριβώς θα γίνεται. Σίγουρα, θέλω όμως να πιστεύω, ότι θα είμαι σε μια σταθερή σοβαρή σχέση, και για παιδιά από τώρα μην με ρωτάς! Δεν ξέρω, αλλά ενδεχομένως να υπάρχουν και αυτά, όλα έχουν να κάνουν και με τις γενικότερες συγκυρίες. Σίγουρα θέλω να έχω ένα σκυλάκι -από μικρή ήθελα και ποτέ δεν είχα την ευκαιρία-, όμως ούτε αυτό μου φαίνεται πολύ ρεαλιστικό, αν έχω τους ρυθμούς ζωής που έχω στο σήμερα. Μπορεί βέβαια, να κάνω και αυτό που πάντα έλεγα, ότι μετά τα 40, θα πάω να κάνω σεμινάρια ζαχαροπλαστικής στην Γαλλία και θα ανοίξω ένα μικρό καφέ με γλυκά, βιβλία και πολλά πολλά ρομαντικά φωτάκια, έτσι χαριτωμένο και ζεστό. Πότε δεν ξες… Έλα ξανά σε 20 χρόνια και ρώτα με να δούμε 🤣🫶
Με τόση αστάθεια, θες και σταθερή σχέση… Καλό 🤣… Κλείνοντας την συνέντευξη, τι θα ήθελες να ευχηθείς στους αναγνώστες μας και τι στο μαγκαζινο μας;
Ε, κάπου στο χάος δεν είναι ωραίο να υπάρχει και ένα σημείο ηρεμίας; (Λέω εγώ τώρα η τάχα μου ποιήτρια!) Ναι! Θέλω να ευχηθώ σε όλους τους αναγνώστες να κυνηγούν τα όνειρα τους, να μην χάσουν ποτέ το παιδί που έχουν μέσα τους, να συνεχίζουν να βλέπουν τα πράγματα όσο πιο θετικά γίνεται και να διαβάζουν πολύ πολύ ArtandYou.gr, γιατί Κρις κάνεις και συ μια υπέροχη δουλειά με αυτό το magazino και σου αξίζει με το παραπάνω! Σε ευχαριστώ πολύ για την σημερινή μας συνέντευξη, ήταν χαρά μου να συμμετέχω στο πανέμορφο αυτό σου πρότζεκτ και σου εύχομαι ο καρπός αυτός της τέχνης να ανθίσει όσο περισσότερο μπορεί γιατί το χρειαζόμαστε, ειδικά στην Ελλάδα!
Παναγιώτα σε ευχαριστώ πολύ για την πραγματικά, γεμάτη συνέντευξη…
Χαρά μου και πάλι!
