Άρθρο: Πηνελόπη Βασιλούνη (αρθρογράφος)
Δεν ήταν τα φορέματα. Δεν ήταν τα κρύσταλλα. Δεν ήταν οι εντυπωσιακές ουρές που ακολουθούσαν σχεδόν θεατρικά κάθε βήμα των μοντέλων.
Αυτό που ξεχώρισε πραγματικά στο Frozen Eden της Celia Kritharioti ήταν κάτι πολύ πιο σπάνιο. Η φαντασία!
Σε μια εποχή όπου η μόδα μοιάζει ολοένα και περισσότερο να κυνηγά το επόμενο trend, το επόμενο viral βίντεο και το επόμενο scroll, η Ελληνίδα σχεδιάστρια επέλεξε να κάνει κάτι διαφορετικό. Να παρουσιάσει μια συλλογή που δεν ζητούσε απλώς να τη δεις. Ζητούσε να χαθείς μέσα της.
Στο πλαίσιο της Εβδομάδας Υψηλής Ραπτικής στο Παρίσι, η Celia Kritharioti παρουσίασε τη νέα συλλογή Haute Couture Φθινόπωρο/Χειμώνας 2026-2027 με τίτλο Frozen Eden The Eclectic Game of Hide and Seek και απέδειξε για ακόμη μία φορά γιατί αποτελεί μία από τις πιο αναγνωρίσιμες παρουσίες της ελληνικής μόδας σε διεθνές επίπεδο.
Από την πρώτη κιόλας εμφάνιση γινόταν ξεκάθαρο πως το Frozen Eden δεν ήταν μια συλλογή που σχεδιάστηκε για να ακολουθήσει τη λογική της εποχής. Δεν υπήρχε τίποτα βιαστικό, τίποτα πρόχειρο, τίποτα φτιαγμένο αποκλειστικά για να φωτογραφηθεί.
Αντίθετα, κάθε δημιουργία έμοιαζε να αποτελεί κομμάτι μιας μεγαλύτερης ιστορίας. Μιας ιστορίας που εκτυλισσόταν look μετά το look. Ο τίτλος της συλλογής λειτουργούσε σχεδόν σαν οδηγός για όσα ακολουθούσαν. Ένας παγωμένος παράδεισος, ένα εκλεκτικό παιχνίδι κρυφτού, ένας κόσμος γεμάτος αντιθέσεις. Ρομαντισμός και δύναμη, ευαισθησία και θεατρικότητα, ονειρικά στοιχεία και επιβλητικοί όγκοι.
Οι δημιουργίες κινούνταν ανάμεσα σε δύο διαφορετικούς κόσμους. Από τη μία πλευρά υπήρχαν οι αιθέριες σιλουέτες σε λευκές, ιβουάρ και παγωμένες αποχρώσεις που έμοιαζαν σχεδόν βγαλμένες από παραμύθι. Από την άλλη, εμφανίζονταν εντυπωσιακά κόκκινα φορέματα με δραματικούς όγκους, πλούσια υφάσματα και έντονη παρουσία που απαιτούσαν την προσοχή του θεατή. Και ήταν αδύνατον να την αγνοήσεις.
Τα φορέματα δεν περπατούσαν απλώς στην πασαρέλα. Καταλάμβαναν τον χώρο.
Οι μακριές ουρές ακολουθούσαν τις κινήσεις των μοντέλων δημιουργώντας σχεδόν κινηματογραφικές εικόνες, ενώ τα γλυπτικά στοιχεία, οι έντονες πτυχώσεις και οι τρισδιάστατες λεπτομέρειες έδιναν την αίσθηση πως κάθε δημιουργία είχε αποκτήσει τη δική της προσωπικότητα.
Ιδιαίτερη θέση στη συλλογή είχαν οι χειροποίητες λεπτομέρειες. Κεντήματα, δαντέλες, λουλούδια, κρύσταλλα και υφές που απαιτούν αμέτρητες ώρες δουλειάς υπενθύμιζαν τι σημαίνει πραγματική Υψηλή Ραπτική.
Γιατί η Haute Couture δεν είναι απλώς σχεδιασμός. Έίναι υπομονή, είναι τεχνική, είναι τέχνη Και στο Frozen Eden αυτό ήταν εμφανές σε κάθε εμφάνιση.
Το ενδιαφέρον όμως δεν βρισκόταν μόνο στα ρούχα.
Βρισκόταν και στον τρόπο που η συλλογή κατάφερε να δημιουργήσει ατμόσφαιρα. Για λίγα λεπτά, η πασαρέλα έμοιαζε να μεταμορφώνεται σε έναν φανταστικό κόσμο όπου η λογική έδινε τη θέση της στο συναίσθημα και η πραγματικότητα στη φαντασία.
Ίσως γι’ αυτό το Frozen Eden δεν έμοιαζε με μια απλή παρουσίαση μόδας. Έμοιαζε περισσότερο με παράσταση, με εμπειρία. Με μια ιστορία που ξεκινούσε με το πρώτο look και ολοκληρωνόταν μόνο όταν έσβηναν τα φώτα.
Φυσικά, από μια τέτοια βραδιά δεν θα μπορούσαν να λείπουν και οι λαμπερές παρουσίες της πρώτης σειράς.
Πρόσωπα από τον χώρο της μόδας, της ψυχαγωγίας και των media βρέθηκαν στο Παρίσι για να παρακολουθήσουν από κοντά το νέο δημιουργικό όραμα της Ελληνίδας σχεδιάστριας, επιβεβαιώνοντας για ακόμη μία φορά το διεθνές ενδιαφέρον που συγκεντρώνει κάθε της εμφάνιση στην Εβδομάδα Υψηλής Ραπτικής.
Κοιτάζοντας τη συλλογή, συνειδητοποιείς πως ίσως η μεγαλύτερη επιτυχία της Celia Kritharioti δεν είναι ότι δημιουργεί όμορφα φορέματα.
Είναι ότι εξακολουθεί να δημιουργεί συναίσθημα.
Σε έναν κόσμο που κινείται όλο και πιο γρήγορα, εξακολουθεί να αφιερώνει χρόνο στη λεπτομέρεια. Σε μια εποχή που τα πάντα μοιάζουν σχεδιασμένα για λίγα δευτερόλεπτα προσοχής, εξακολουθεί να δημιουργεί εικόνες που θέλεις να παρατηρήσεις ξανά και σε μια βιομηχανία που πολλές φορές μοιάζει να έχει αντικαταστήσει τη φαντασία με τους αριθμούς, εξακολουθεί να μας θυμίζει γιατί ερωτευτήκαμε τη μόδα εξαρχής.
Όχι για τα trends, όχι για τα likes, όχι για τους αλγόριθμους. Αλλά για την ικανότητά της να μας μεταφέρει, έστω και για λίγο, σε έναν κόσμο πιο όμορφο από τον πραγματικό.
…Και αυτό ακριβώς έκανε το Frozen Eden.
