Άρθρο: Εβίτα Αναγνώστου (δημοσιογράφος, artandyou.gr team)
Η Χριστίνα Μαρτίνη, συνιδρύτρια της Ancient Greek Sandals, γνωρίζει από πρώτο χέρι τόσο τα συστατικά της διεθνούς επιτυχίας όσο και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει σήμερα η χειροποίητη δημιουργία σε ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον.
Το περασμένο καλοκαίρι, η Lyst, μία από τις πιο ισχυρές πλατφόρμες αναζήτησης για online αγορές μόδας παγκοσμίως, κατέταξε τα Iro ballet flats της Ancient Greek Sandals στην έκτη θέση της λίστας με τα δημοφιλέστερα fashion items διεθνώς. Η διάκριση αυτή επιβεβαίωσε τη δυναμική του ελληνικού brand σε μια ιδιαίτερα ανταγωνιστική αγορά.
Λίγο νωρίτερα, το μοντέλο Gigi Hadid είχε επιλέξει τα Jelly Crab sandals για την ανοιξιάτικη καμπάνια της εταιρείας της, Guest in Residence, συμβάλλοντας καθοριστικά στην αυξημένη προβολή και τη μετέπειτα εκρηκτική τους ζήτηση. Τα συγκεκριμένα σανδάλια εξελίχθηκαν γρήγορα σε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα it-items της θερινής σεζόν.
Στα 15 χρόνια πορείας της, η Ancient Greek Sandals έχει δει τα χειροποίητα, κατασκευασμένα στην Ελλάδα σχέδιά της να συμπληρώνουν τις εμφανίσεις προσωπικοτήτων όπως η Sarah Jessica Parker, η Rihanna και η Michelle Obama, ενώ έχουν παρουσιαστεί και στις σελίδες της The New York Times.
Η διεθνής παρουσία του brand αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα επιτυχημένης εξωστρέφειας, αναδεικνύοντας τη σύγχρονη ελληνική σανδαλοποιία και ενισχύοντας τη θέση της χώρας στον παγκόσμιο χάρτη των πολυτελών ειδών μόδας.
«Από την πρώτη στιγμή στραφήκαμε στο εξωτερικό», επισημαίνει η Χριστίνα Μαρτίνη, creative director και συνιδρύτρια της Ancient Greek Sandals μαζί με τον Νικόλας Μίνογλου. Όπως εξηγεί, το brand γνώρισε πρώτα επιτυχία στις Ηνωμένες Πολιτείες, όταν η συλλογή του τοποθετήθηκε στο Net-a-Porter, και στη συνέχεια άρχισε να κερδίζει το ελληνικό κοινό.
Η ίδια αποδίδει την επιτυχία πρωτίστως στους τεχνίτες. «Τίποτα δεν θα είχε συμβεί χωρίς τους ανθρώπους που γνωρίζουν σε βάθος την κατασκευή του σανδαλιού. Στηριχθήκαμε στη δεξιοτεχνία και την εμπειρία τους, αλλά και στη μακρά μεσογειακή παράδοση στη σανδαλοποιία. Πρόκειται για μια γνώση που δεν αποκτάται εύκολα», τονίζει.
Ωστόσο, η εικόνα της εγχώριας παραγωγής δεν είναι εξίσου αισιόδοξη. Σύμφωνα με τη Χριστίνα Μαρτίνη, οι υποδομές είναι περιορισμένες και η παραγωγική βάση συρρικνώνεται. Τα εργοστάσια όπου ένας νέος μπορεί να εκπαιδευτεί δίπλα σε έμπειρους τεχνίτες είναι ελάχιστα, ενώ οι συνθήκες συχνά δεν είναι ελκυστικές για τις νεότερες γενιές. Όπως σημειώνει, απαιτείται αναβάθμιση εγκαταστάσεων και δημιουργία σύγχρονων υποδομών, καθώς και η ίδρυση μιας οργανωμένης σχολής υποδηματοποιίας, ώστε η ελληνική βιοτεχνία να αποκτήσει ξανά αναπτυξιακή δυναμική.
Όσο για την επόμενη ημέρα του brand, βρίσκεται διαρκώς υπό διαμόρφωση, χωρίς όμως να αλλοιώνονται οι βασικοί του κώδικες: ακατέργαστο δέρμα, δερμάτινες σόλες, απουσία ραφών και φόδρας, προσεκτική και όχι αστόχαστη υιοθέτηση τάσεων. «Δεν ακολουθούμε τάσεις που δεν μας εκφράζουν, όσο δημοφιλείς κι αν είναι. Κρατάμε στοιχεία που αποτέλεσαν από την αρχή μέρος της ταυτότητάς μας», εξηγεί.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν τα Jellies, που εμπνεύστηκαν από τα πλαστικά παπούτσια που κατασκεύαζε ο παππούς του Νικόλα Μίνογλου στο εργοστάσιό του τη δεκαετία του ’70 και του ’80 τις χιαστί πλαστικές παντόφλες με τρυπούλες που φορούσαν τότε οι χτίστες. Η ανακάλυψη παλιών καταλόγων οδήγησε στην επανασχεδίαση του μοτίβου και, τελικά, στη δημιουργία των μπαλαρινών, που εξελίχθηκαν στην πιο πρόσφατη εμπορική επιτυχία του οίκου.
«Η επιτυχία μάς αγχώνει λίγο», παραδέχεται η Μαρτίνη. «Πάντα αναρωτιέσαι ποιο θα είναι το επόμενο βήμα». Όπως παρατηρεί, το κοινό δεν αναζητά πλέον πολλά διαφορετικά ζευγάρια, αλλά λίγα, ευέλικτα στιλ που λειτουργούν ως passe-partout. Με αυτή τη φιλοσοφία, το brand συνεχίζει την έρευνα και τον σχεδιασμό της επόμενης συλλογής.
