Άρθρο: Πηνελόπη Βασιλούνη (αρθρογράφος)
Ας ξεκινήσουμε χωρίς φίλτρο, δεν ήταν όλοι καλοντυμένοι και ευτυχώς. Γιατί αν αυτή η πρεμιέρα ήταν άλλο ένα “όλοι υπέροχοι, όλοι safe, όλοι ίδιοι”, θα ήταν απλά… άλλη μια στιγμή από το χρονοντούλαπο της ιστορίας βγαλμένη.
Ήταν από εκείνες τις βραδιές που σε κάνουν να σταματήσεις και να πεις: οκ, εδώ κάτι συμβαίνει. Δεν ήρθαν για να αρέσουν, ήρθαν για να τους θυμάσαι κάτι που φάνηκε από τα πρώτα λεπτά.
Η Anne Hathaway εμφανίστηκε με ένα look που δεν προσπαθούσε να εντυπωσιάσει και ακριβώς εκεί κέρδισε. Καθαρή γραμμή, σωστό attitude, τίποτα περιττό. Ήταν αυτό το “effortless” που λένε και στο χωριό μου, αλλά λίγοι καταφέρνουν.
Από την άλλη, η Meryl Streep δεν μπήκε στο red carpet για να παίξει. Μπήκε για να επιβληθεί, Minimal, αυστηρή, απόλυτα σίγουρη. Χωρίς να προσπαθεί να αποδείξει κάτι γιατί δεν χρειάζεται. Και κάπου εκεί καταλαβαίνεις τι σημαίνει πραγματική δύναμη στη μόδα.
Η Emily Blunt το τόλμησε και το κράτησε πήγε σε κάτι πιο έντονο, πιο δομημένο, πιο “κοίτα με”.
Ήταν πολλά; Ναι. Ήταν λάθος; Όχι. Γιατί το υποστήριξε μέχρι τέλους και αυτό είναι το σημείο που οι περισσότεροι χάνουν το παιχνίδι. Δεν αρκεί να φορέσεις κάτι δυνατό πρέπει να το αντέξεις.
Ύστερα έρχονται οι υπόλοιποι… Ξέρεις ακριβώς ποιοι, αυτοί που προσπάθησαν πολύ, τόσο που στο τέλος το look τους φόρεσε αντί να τους φορέσουν ή πήγαν τόσο safe που εξαφανίστηκαν
Η στιγμή της αλήθειας που όλοι σκεφτόμαστε αλλά κανένας δεν τολμάει να πει ποτέ. Το να είσαι “οκ” στη μόδα είναι το χειρότερο που μπορείς να κάνεις.
Ναι κάποιοι το παράκαναν… Και μπράβο τους.
Υπήρχαν εμφανίσεις που δεν λειτούργησαν.
Υπήρχαν looks που ήταν over.
Υπήρχαν στιγμές που έλεγες “τι βλέπω τώρα”. Αλλά ξέρεις τι; Προτιμάμε αυτό, από το τίποτα. Γιατί το να προσπαθείς και να μην πετυχαίνεις είναι πολύ πιο ενδιαφέρον από το να μην προσπαθείς καθόλου.
Το πραγματικό θέμα δεν ήταν τα ρούχα. Ήταν το attitude, το πώς στέκεσαι, το πώς περπατάς, το πώς δεν ζητάς επιβεβαίωση. Γιατί το στιλ δεν είναι styling. Είναι παρουσία!
Το πιο βαρετό πράγμα στη μόδα δεν είναι το κακό ντύσιμο. Είναι το σωστό, το προβλέψιμο, το “ας μην εκτεθώ”, το “είμαι απλά καλά”. Και σε αυτή την πρεμιέρα, όσοι πήγαν να είναι απλά καλά… χάθηκαν.
Ο “διάβολος” δεν επέστρεψε για να μας εντυπωσιάσει, επέστρεψε για να ξεκαθαρίσει ότι η μόδα δεν είναι για να αρέσεις, είναι για να σε θυμούνται…
…Κράτα αυτό και φύγε, αν δεν διχάζεις, αν δεν σε σχολιάζουν, αν δεν κάνεις κάποιον να σταματήσει και να πει “τι είναι αυτό;”
τότε μάλλον… δεν έχεις πει τίποτα!
