Άρθρο: Πηνελόπη Βασιλούνη (αρθρογράφος)
Υπάρχει μια σκηνή που επαναλαμβάνεται κάθε καλοκαίρι.
Κάποιος γυρίζει και λέει με απόλυτη άνεση: «Έλα μωρέ, πάρε δυο ρούχα και φύγαμε.»
Και εκεί ακριβώς, κάπου στον κόσμο, μια γυναίκα 30+ κοιτάζει τη μισάνοιχτη βαλίτσα της, τα τρία νεσεσέρ πάνω στο κρεβάτι και γελάει τόσο δυνατά που κινδυνεύει να της φύγει το κλάμερ.

Αυτό δεν θα συμβεί ποτέ.
Όχι επειδή είμαστε υπερβολικές αλλά επειδή ξέρουμε καλύτερα.
Υπάρχει μια τεράστια παρεξήγηση γύρω από τη βαλίτσα μιας γυναίκας 30+.
Οι περισσότεροι πιστεύουν ότι είναι γεμάτη ρούχα.
Λάθος!
Η βαλίτσα μιας γυναίκας 30+ είναι γεμάτη προσδοκίες. Γιατί η γυναίκα αυτή δεν φτιάχνει βαλίτσα, κάνει ψυχοθεραπεία με φερμουάρ. Κάθε τι που μπαίνει μέσα εκπροσωπεί μια διαφορετική εκδοχή του εαυτού της.
Τη γυναίκα που φέτος θα ξυπνάει νωρίς και θα κάνει περπάτημα στην παραλία.
Τη γυναίκα που θα διαβάσει επιτέλους εκείνο το βιβλίο που κουβαλά τρία καλοκαίρια.
Τη γυναίκα που θα τρώει μόνο φρούτα και σαλάτες.
Και φυσικά τη γυναίκα που θα παραγγείλει club sandwich, πατάτες και Aperol πριν καν βρει την ξαπλώστρα της.

Μετά έρχονται τα μαγιό.
Αχ, τα μαγιό. Γιατί κάπου πρέπει να εξηγήσουμε γιατί για πέντε μέρες διακοπών χρειάζονται επτά.
Υπάρχει το αγαπημένο, το «αν έχω μαυρίσει», το «αν έχω πρηστεί», το «για φωτογραφίες», το «για την πρώτη μέρα», το «για την τελευταία μέρα» και φυσικά το μαγιό που αγοράστηκε πριν δύο καλοκαίρια, δεν έχει φορεθεί ποτέ, αλλά συνεχίζει να ταξιδεύει μαζί μας γιατί ζει με την ελπίδα.
Όπως κι εμείς.

Κάπου εκεί αρχίζουν τα «μήπως».
Η μεγαλύτερη απειλή για κάθε βαλίτσα.
«Μήπως κάνει λίγο κρύο το βράδυ;» Μπαίνει η ζακέτα.
«Μήπως πάμε κάπου πιο ωραία;» Μπαίνει το φόρεμα.
«Μήπως βγάλουμε φωτογραφίες;» Μπαίνουν άλλα δύο φορέματα.
«Μήπως χρειαστώ τακούνια;» Όχι. Αλλά μπαίνουν κι αυτά!
Ξαφνικά βρίσκεσαι να πακετάρεις λες και υπάρχει πιθανότητα να περάσεις μέσα στις επόμενες τέσσερις ημέρες από παραλία, βάφτιση, γάμο, επαγγελματικό meeting και φωτογράφιση για εξώφυλλο περιοδικού. Όλα μαζί.

Μετά έρχεται το νεσεσέρ. Το οποίο ξεκινάει ως: «Θα πάρω μόνο τα βασικά.» Και καταλήγει να περιέχει περισσότερα προϊόντα από όσα χρησιμοποιείς ολόκληρο τον χειμώνα.
Κρέμα ημέρας, Κρέμα νύχτας, After sun, Mist, Lip mask, Serum, Άλλο serum. Ένα τρίτο serum που δεν έχεις χρησιμοποιήσει ποτέ αλλά είσαι πεπεισμένη ότι στις διακοπές θα αλλάξει τη ζωή σου.
Μάντεψε δεν θα την αλλάξει, αλλά θα έρθει μαζί.

Η μεγάλη ώρα της αλήθειας. Η ώρα που η βαλίτσα πρέπει να κλείσει. Κάθεσαι πάνω της, τραβάς το φερμουάρ με πίστη, ιδρώνεις, διαπραγματεύεσαι με το σύμπαν, Και παρ’ όλα αυτά δεν βγάζεις τίποτα. Γιατί μέσα σου ξέρεις: Όλα είναι απαραίτητα.
Το πιο αστείο όμως ξέρεις ποιο είναι; Ότι τελικά στις διακοπές φοράς: Το ίδιο λινό πουκάμισο, Τα ίδια σανδάλια, Τα ίδια δύο μαγιό Και εκείνο το σορτσάκι που μπήκε τελευταία στιγμή «για πέταμα». Τα υπόλοιπα απλώς έκαναν ταξίδι αναψυχής μέσα στη βαλίτσα.


Μια γυναίκα 30+ δεν ταξιδεύει ποτέ με πολλά ρούχα. Ταξιδεύει με όλες τις πιθανές εκδοχές του εαυτού της. Απλώς οι περισσότερες γυρίζουν σπίτι αφόρετες.















